Αντιστρέφοντας Ένα Ερώτημα: ΑΥΤΟΥΣ τους αληταράδες, ποιος θα τους μαζέψει;

http://hellas-orthodoxy.blogspot.com/2008/12/blog-post_08.html


"Δύο πράγματα δεν έχουν όρια", φέρεται πως είπε κάποτε ο Αϊνστάιν: "το Σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία - και για το πρώτο δεν είμαι και τόσο σίγουρος".

Ένα ανήλικο παιδί δολοφονήθηκε το Σάββατο το βράδυ σε ένα σημείο που κι εγώ κάθομαι συχνά με τους φίλους μου και πίνω μπύρες, στον πεζόδρομο της Μεσολογγίου για τον οποίο έχω γράψει και παλιότερα blog και τον οποίον αγαπώ ιδιαίτερα. Μετά ξέσπασε η βία - είναι το μαθηματικά βέβαιο πόρισμα της ιστορίας αυτό. Και μέσα στη βία χάνεται πάντα η μπάλα, με αποτέλεσμα α) να κλαίνε περιουσίες (σε δύσκολες εποχές) άνθρωποι που ίσως και να συμπάσχουν για τα όσα εκτυλίχθηκαν β) να παριστάνουν τους "ήρωες" διάφοροι κομπλεξικοί οπλαρχηγοί και κοτζαμπάσηδες των Εξαρχείων, καπηλευόμενοι τη μνήμη του Αλέξη Γρηγοροπούλου τώρα, όπως καπηλεύτηκαν κι αυτή του Μιχάλη Καλτεζά 23 χρόνια πριν και γ) να βγαίνουν τα γνωστά σκουλήκια του δημόσιου βίου όπου έχει φακό και να μετράνε πόσα κουκιά θα πάρουν για τα κόμματα και τις εκπομπές τους με ένα δάκρυ ή με μια λαϊκίστικη κορώνα παραπάνω. Πράγματι - όλα αυτά όμως δεν θα γίνονταν ΑΝ ΔΕΝ ΞΕΣΠΑΓΕ Η ΒΙΑ. Και το γιατί ξέσπασε, όπως και ο τρόπος που έγινε, έχει τις απαντήσεις του σε πολύ βαθιά σαπισμένες δομές της αστυνομίας και κατ' επέκταση - εφόσον η αστυνομία είναι κι αυτή μια δημόσια υπηρεσία- του κράτους, δηλαδή της κοινωνίας μας.

Κάποιοι τώρα προσφέρουν, όπως ισχυρίζονται, αντικειμενική ενημέρωση - όχι μόνο για τα γεγονότα, αλλά και για τον Ομπάμα κτλ. Πώς; Επιχειρώντας να μας φορέσουν τις στενές διόπτρες της δικής τους επικίνδυνης, συνομωσιολογικής και ανυπόστατης ιδεοληψίας, θεωρώντας τη μεγαλειότητά τους κάτοχο της αντικειμενικής (και μόνης, βέβαια) αλήθειας. Ο πολιτισμός του Ορθόδοξου φερετζέ αντεπιτίθεται, αποδεικνύοντάς μας το πώς μια θρησκεία με 2000 χρόνια ιστορίας γίνεται σήμερα όχημα καλούπωσης και διαστρέβλωσης της πραγματικότητας που όλοι βιώνουμε, προτάσσοντας έναν αηδιαστικά στενόμυαλο τρόπο σκέψης. Αηδίασα πραγματικά με τα όσα διάβασα στο blog το link του οποίου κοινοποιώ σε αυτό μου το post. Με έκανε να θέλω να βγω έξω οπλισμένος με όλμους και μπαζούκας.

Ποιοι είναι, επιτέλους, αυτοί οι άνθρωποι; Αυτοί που συμμετέχουν σε αυτό το blog, το διαχειρίζονται, γράφουν σε αυτό. Τι στο διάολο κουβαλάνε στα κεφάλια τους; Και, μα τον όποιο θεό, δεν έχουν καρδιά; Ναι, ξέρω, δεν είμαι δημοκράτης, είναι άποψή τους και έχουν το ελεύθερο της έκφρασης κτλ. Μόνο που ρε παιδιά γεμίσαμε απόψεις - αβασάνιστες, χονδροειδείς, εξοργιστικές και τυφλωμένες από έναν επικίνδυνο φονταμενταλισμό. Γεμίσαμε απόψεις και δικαιώματα, αλλά μόνο μπροστά δεν πάμε ως κοινωνία. Αξιώνουν οι κύριοι και κυρίες του υπό συζήτηση μπλογκ την "αντικειμενικότητα", αλλά το βάρος αυτής της λέξης, την ουτοπική της σχεδόν φύση και τους τόνους πνευματικού ιδρώτα που η τελευταία απαιτεί απλά για να την αντικρίσεις (γιατί δεν κατακτιέται) δεν τα έχουν ποτέ ούτε καν συλλογιστεί. Πώς το είχε πει ο Καστοριάδης; "Η άνοδος της ασημαντότητας"; Αλλά, συγγνώμη, ξέχασα: ο Καστοριάδης ήταν άθεος, κομμουνιστής και πράκτορας του διεθνούς σιωνισμού, αιώνια δεσμευμένος στην υπονόμευση της ελληνικότητας του έθνους μας. Σωστά;

"Daddy, daddy, daddy, proud of your son

Got himself a good job, killing niggers and Mexicans

I'll tell you one thing, it's true

You can't find justice, it'll find you"

Artist: Mudhoney

Song: Hate The Police

Album: non-album single (1990)