Στο τελευταίο μου post o jedi master εξέφρασε ορισμένες απόψεις για τα γραφόμενά μου, από τη δική του, ας την πούμε "αντίπαλη" λόγω των συνθηκών, σκοπιά. Το post ετούτο είναι λοιπόν αφιερωμένο σε αυτόν. Κι αυτό γιατί το σκέφτηκα αρκετά και θεώρησα ότι έχει κάποιο δίκιο που διαμαρτυρήθηκε. Καλό είναι λοιπόν να μπούνε μερικά πράγματα στη θέση τους.
Πράγματι, με ενοχλεί πολύ η υποχρεωτική στράτευση. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κατάλληλοι ή έστω πρόθυμοι για κάτι τέτοιο κι εγώ είμαι ένας από αυτούς για τους οποίους κάτι τέτοιο πάει πολύ, λόγω ιδιοσυγκρασίας, απόψεων και ενδιαφερόντων. Ειδικά όταν, όσο και να κοπιάσεις στον ελεύθερο χρόνο σου, βλέπεις μια δουλειά για την οποία έχεις τόσο μοχθήσει να μένει διαρκώς πίσω και την προσωπική σου ζωή να κοιτάει διαρκώς το ρολόι. Αρκετοί μου δηλώνουν την κατανόησή τους, όπως και ο jedi master, και τους ευχαριστώ ειλικρινά, διότι έχω συναντήσει και πολλούς που δεν έχουν καμία κατανόηση και με φλομώνουν στα περί "καθήκοντος" κτλ., λες και δεν είναι αρκετό που πληρώνω τους φόρους μου σε ένα κράτος που, όπως τα βλέπω εγώ, δεν μου πρόσφερε τίποτα και σε μια κοινωνία η οποία μονίμως κοίταζε καχύποπτα, όταν δεν έφτυνε, τα όσα με ενδιέφεραν να κάνω. Πρακτικά λοιπόν, φοβάμαι πως η κατανόηση δεν με βοηθάει σε τίποτα ώστε να αισθανθώ καλύτερα.
Οφείλω όμως να ομολογήσω ότι κάπου έχω μπερδέψει την οργή μου για την υποχρεωτική στράτευση με το Πολεμικό Ναυτικό ως σώμα. Και σε αυτό δεν αναφέρομαι στο κείμενό μου για τον Πόρο. Δεν παίρνω πίσω ούτε λέξη για εκείνο, διότι έγραψα την πάσα αλήθεια και έχω ήσυχη τη συνείδησή μου. Μπορεί να μην ήταν και τόσο "πρέπον" να αναφέρω ονόματα, αν δεν τα ανέφερα όμως δεν θα είχε, τελικά, ασχοληθεί κανείς, όπως μαθαίνω ότι τελικά έγινε - και χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτό. Αν είχα τηρήσει το savoir vivre όλα αυτά θα ήταν άλλη μια ιστορία για πηγαδάκια πρώην στρατευσίμων. Άλλωστε ήταν, νομίζω, οι πράξεις των συγκεκριμένων ανθρώπων οι οποίες έθιγαν το ΠΝ, και όχι το γεγονός ότι βρέθηκε κάποιος να τις αναφέρει με το ν και με το σ.
Να τι μου γράφει ο jedi master κατά λέξη:
"Το Ναυτικό είναι κάτι περισσότερο και ανώτερο από αυτά που έχεις βιώσει στον Πόρο και στο ΝΣ μέχρι τώρα. Το Ναυτικό έχει ιστορία και παραδόσεις που φαντάζομαι ότι λόγω της ειδικότητάς σου δεν θα πρέπει να σε αφήνουν αδιάφορο. Κυρίως όμως το Ναυτικό είναι τα πλοία του και τα πληρώματά τους. Εκεί να αναζητήσεις την πραγματική εικόνα και ψυχή του...το Ναυτικό πρώτο έχει εξαιρέσει τους στρατευσίμους από τις μάχιμες μονάδες του (τα πλοία). Θα μπορούσε κάλλιστα να μην παίρνει καθόλου Ναύτες αλλά αυτό δεν είναι απόφαση της ηγεσίας του."
Έχει, λοιπόν, απόλυτο δίκιο σε όλα τα παραπάνω. Και αυτή είναι, πράγματι, μια διάσταση στην όλη ιστορία η οποία θολώνει επικίνδυνα στα γραπτά μου, ίσως μάλιστα να χάνεται και ολότελα. Ομολογώ ότι δεν έχω εντυπωσιαστεί από το επίπεδο των περισσότερων ενστόλων - βρίσκω ότι κυκλοφορεί πολύς Λιακόπουλος και ότι οι όποιες "αναζητήσεις" τελειώνουν συνήθως στον ορίζοντα του τι αμάξι να πάρω του χρόνου. Αλλά αυτό είναι γενικότερο κοινωνικό φαινόμενο, δεν αποτελεί "προνόμιο" των ενστόλων. Αν εξαιρέσεις έναν συγκεκριμένο κύριο που δεν τον έχω κράξει (ακόμα) για τις πομπές του, οι περισσότεροι από αυτούς είναι άνθρωποι ευγενικοί, που εύκολα κάθονται να πούνε δύο κουβέντες και να σε ακούσουνε. Στη Σαλαμίνα δεν μου δόθηκε ως τώρα αφορμή ή αιτία για να δυσανασχετήσω με συμπεριφορά ενστόλου - ακόμα και εκείνη η αξιωματικός που είπε τις βλακείες που τόσο με εκνεύρισαν για τον Dylan μου ήταν κατά τα άλλα συμπαθής (θα συμπληρώσω μάλιστα και πολύ ελκυστική ως γυναίκα), γι' αυτό και δεν αναφέρθηκα ονομαστικά στο άτομό της. Και σωστά είναι και όλα τα υπόλοιπα που επισημαίνει ο jedi master, για τις παραδόσεις και την ιστορία του Ναυτικού, όπως και για την πολιτική του απέναντι στους στρατεύσιμους. Επί δικτατορίας μόνο το Ναυτικό αντιστάθηκε στη μπότα των συνταγματαρχών από τον στρατιωτικό κόσμο - και δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό. Είναι και αυτά πράγματα που πρέπει να τα θυμόμαστε και λυπάμαι ειλικρινά αν τα πήρε η μπάλα μαζί με τη δυσαρέσκειά μου για τα όσα βιώνω στο όνομα συλλογικών αρχών και αξιών τις οποίες δεν αποδέχομαι ως άτομο.
Όσο για εσένα, jedi master, δεν θα έλεγα ότι εκπροσωπείς όσα απεχθάνομαι. Πράγματι, συνήθως δεν τα βρίσκω με τους οικογενειάρχες, σε καμία όμως περίπτωση δεν απεχθάνομαι τους jedi. Το ότι διάλεξες αυτό το nickname μόνο αδιάφορο δεν με άφησε. Και οι Ramones με εντυπωσίασαν διότι είναι ένα συγκρότημα που το λατρεύω και το ακούω συχνά. Αν μάλιστα συνεχίζεις να τους ακούς και δεν είσαι από αυτούς οι οποίοι θεωρούν κάτι τέτοια πράγματα ως λίγο-πολύ "αρρώστεια" των εφηβικών τους χρόνων, θα εντυπωσιαστώ ακόμα περισσότερο. Όταν φτάσει η κατάλληλη στιγμή, θα ήθελα να πιούμε έναν καφέ πρόσωπο με πρόσωπο, χωρίς nicknames. Μέχρι τότε σε ευχαριστώ για την επίσκεψή σου στο blog μου, για τα σχόλια και για την "τροφή" που μου έδωσες για σκέψη.
Το σημερινό τραγούδι του post αφιερώνεται στον τζεντάι δάσκαλο
"
Do you remember lying in bed
With your covers pulled up over your head?
Radio playin' so no one can see
We need change, we need it fast
Before rock's just part of the past
"
Artist: Ramones
Song: Do You Remember Rock 'N' Roll Radio?
Album: End Of The Century [1980]
11 comments:
Όταν είμαστε ευάλωτοι με όποιο τρόπο, κάτι, κάποιος έχει να μας πει. Και μείς να του αφιερώσουμε και ένα τραγουδάκι.
Καλημέρα φανταράκι :)
Χωρίς καμία περιστροφή ξεκαθαρίζω ότι εναντιώνομαι απέναντι στο στρατό και την υποχρεωτική στράτευση ολοκληρωτικά. Όχι μόνο επειδή αισθάνομαι φριχτά που θα αναγκαστώ να "χαρίσω τις υπηρεσίες μου" για έναν χρόνο (μειώθηκε, αλλά μόνο λίγο δεν είναι) σε κάτι που θεωρώ παντελώς άχρηστο, αλλά κυρίως επειδή όλα όσα πρεσβεύει ο στρατός με βρίσκουν τελείως αντίθετο ιδεολογικά και ιδιοσυγκρασιακά.
Όλα αυτά βέβαια δε σημαίνουν ότι με τυφλώνει κάποιο αδυσώπητο μίσος για κανέναν και θέλω να πιστεύω ότι μπορώ όσο γνωρίζω να αξιολογώ κάποια πράγματα. Κι επειδή ούτε τον τρελό μ' αρέσει να παριστάνω, ούτε να παρακαλάω για βύσμα, αποδέχτηκα τη δυσάρεστη για μένα κατάσταση και προσπάθησα να την κάνω λιγότερο δυσάρεστη. Έτσι, όταν στα 18 μου πέρασα περιοδεύων δήλωσα προτίμηση (που όλως παραδόξως εισακούστηκε) στο Π.Ν. παρόλο που τότε ήταν 20 μήνες (αν δε κάνω λάθος) έναντι 18 του Στρατού Ξηράς. Και προτίμησα να διαλέξω το Ναυτικό επειδή έκρινα (από διηγήσεις φίλων και γνωστών) ότι κατά κάποιο τρόπο ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα σκατά του Ε.Σ., αλλά και επειδή εκτίμησα κάποια απ' τα στοιχεία που αναφέρει ο Jedi Master. Ελπίζω σε 1,5 περίπου χρόνο από τώρα που λογικά θα υπηρετώ τη "μαμά-πατρίδα" να δικαιωθώ γι' αυτή την επιλογή.
Γι’ αυτό θέλω να (ξανά)πω ότι ούτε απέχθεια υπάρχει απέναντι σε κανένα που κάνει σωστά τη δουλειά του (όποια κι αν είναι αυτή), ούτε άδικη προκατάληψη. Απλώς μια χαοτική μάλλον διάσταση αντιλήψεων. Η οποία όμως δε μας αποτρέπει απ΄το να μιλάμε πολιτισμένα και με λογικά επιχειρήματα. Κάτι που δυστυχώς δεν μπορεί επ’ ουδενί να συμβεί μέσα στον στρατό…
Φίλε R2-D2 ευχαριστώ για την αφιέρωση, είσαι καλή ψυχή τελικά και με συγχωρείς για την αναστάτωση.
Κάποια στιγμή θα τα πούμε κι από κοντά να'σαι βέβαιος...
Ramones ακούω ακόμα, μόνος όταν οδηγώ καθώς και άλλους ξεχασμένους της τότε Punk - Rock σκηνής.
Μιά κι έθιξες το θέμα του Κινήματος του Ναυτικού σε παραπέμπω σε ένα ενδιαφέρον blog του ημίαιμου.
Ο εν λόγω blogger είναι απόστρατος Ναύαρχος (ναι υπάρχουν και τέτοιοι στο Διαδίκτυο) και ήταν Σημαιοφόρος στο Βέλος τότε στην αποστασία. Σε 14 posts γραμμένα σε απλή ζωντανή γλώσσα έχεις μια αυθεντική μαρτυρία των γεγονότων της εποχής. Σου το συνιστώ να το διαβάσεις, ανεπιφύλακτα.
Τα πράγματα δέν είναι ποτέ μόνο μαύρα η άσπρα...θα ήταν τόσο απλό! Όσο για το στρατό που τον θεωρώ blue black γιατί είμαι γυναίκα και άν κάτι με διασκεδάζει αυτό είναι οι ιστορίες σας...θα συμφωνήσω απόλυτα με το σχόλιο 2, καλώς βρεθήκαμε!
Αντί σχολίου, παραθέτω παλιότερο ποστ περί θητείας. Θεωρώ ότι από εδώ ξεκινούν τα προβλήματα και οι παρεξηγήσεις. Και, βεβαίως, από το 'σύνδρομο της Απόκριας' και τις επιπτώσεις του σε οποιονδήποτε 'μεταμφιέζεται' φέροντας οποιαδήποτε στολή. Είτε Ναύτη, είτε Ναυάρχου.
Ευχαριστώ για το σχόλιο στο ΒΕΛΟΣ, έχω κι εκεί μια μικρή απάντηση.
"
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ Αρ. Φύλλου 302
13 Δεκεμβρίου 2005
5561
NOMOΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 3421
Στρατολογία των Ελλήνων και άλλες διατάξεις.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Εκδίδομε τον ακόλουθο νόμο που ψήφισε η Βουλή:
http://www.stratologia.gr/N.3421)05.pdf
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄
ΔΙΑΚΡΙΣΗ-ΔΙΑΡΚΕΙΑ
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ
Άρθρο 5 Διακρίσεις της στρατιωτικής υποχρέωσης
….
5. Πρόσθετη στρατιωτική υποχρέωση επιβάλλεται για παράβαση ή μη τήρηση των υποχρεώσεων που καθορίζονται από τις διατάξεις του παρόντος Νόμου ή των προεδρικών διαταγμάτων που εκδίδονται σε εκτέλεσή του.
Άρθρο 6 Διάρκεια της στρατιωτικής υποχρέωσης
…
4. Η διάρκεια της πρόσθετης στρατιωτικής υποχρέωσης δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι μήνες για κάθε παράβαση ή μη τήρηση υποχρέωσης που καθορίζεται από τις διατάξεις του παρόντος Νόμου ή των προεδρικών διαταγμάτων και των υπουργικών αποφάσεων που εκδίδονται σε εκτέλεσή του.
Άρθρο 10 Δελτία και δικαιολογητικά απογραφής
1. Οι στρατευμένοι υποχρεούνται να συμπληρώνουν δελτία απογραφής στα οποία αναγράφουν με ακρίβεια τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την πραγματοποίηση της στράτευσης και να καταθέτουν τα σχετικά δικαιολογητικά ή αποδεικτικά έγγραφα.
2. Όσοι παραβαίνουν τις υποχρεώσεις της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού, υπέχουν, εκτός των προβλεπόμενων ποινικών συνεπειών, τις παρακάτω πρόσθετες στρατιωτικές υποχρεώσεις:
α. Ενός μηνός, όσοι υποβάλλουν εκπρόθεσμα το δελτίο απογραφής.
β. Δύο μηνών, όσοι δεν υποβάλλουν δελτίο απογραφής.
γ. Τριών μηνών, όσοι αναγράφουν στο δελτίο απογραφής ανακριβή στοιχεία ή καταθέτουν ανακριβή δικαιολογητικά."
Και, καλά.
Οι στρατιωτικοί μπορεί να είναι καραβανάδες, βλαχολοχίες και ό,τι άλλο επίθετο μπορεί να τους χαρακτηρίσει με βάση το στερεότυπο που έχει δημιουργηθεί στην κοινωνία. Δικαίως ή αδίκως.
Ένας Νόμος του κράτους, όμως, που σχεδιάζεται σε κομματικά γραφεία, περνάει από ευάριθμη επιτροπή βουλευτών, ψηφίζεται από το σύνολο των μορφωμένων 300 κοινοβουλευτικών ανδρών, υπογράφεται από δημοκρατικότατους Προέδρους Δημοκρατίας και 'ξεσκονίζεται' από δημοκρατικότατους και μορφωμένους ευρείας αντίληψης δημοσιογράφους, ο ίδιος -πανομοιότυπος σχεδόν- από ιδρύσεως του κράτους,
ΠΩΣ γίνεται να ορίζει τη στρατιωτική θητεία ως ποινή;
(ακόμα κι αν ο όποιος νέος κάνει ΛΑΘΟΣ στη συμπλήρωση των ηλίθιων χαρτιών, ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ με επιπλέον θητεία!)
Ε, λοιπόν, ξέρω πολλούς ένστολους που έχουν κατά καιρούς, και επί δεκαετίες (!), επισημάνει στις εκάστοτε ηγεσίες τη, φαινομενικά ανούσια αυτή, λεπτομέρεια που δημιουργεί, όμως, συγγενείς αδυναμίες στην πειθώ περί αναγκαιότητας μιας υποχρέωσης που δεν πρέπει να είναι τιμωρία.
Μη βιαστούν οι καλοί φίλοι να πούν ότι ψάχνω ψύλλους στ' άχυρα.
Όπως θα έχετε διαπιστώσει, μ' αρέσει να πιάνω τα πράγματα από την αρχή.
Και αρχή πιστεύω ότι είναι ένας βασικός Νόμος που πρώτα ΘΑ ΠΕΙΘΕΙ τον πολίτη για την αναγκαιότητά της υποχρέωσης που περιγράφει (άλλη συζήτηση αν η θητεία πλέον είναι αναγκαία) και μετά θα καθορίζει τη διαδικασία εφαρμογής του. "
Το πρόβλημα είναι, μπορούμε να διαχωρίσουμε τους ανθρώπους από το σώμα.
Και αυτό με την επιφύλαξη του σεβασμού που τυγχάνουν άνθρωποι όπως ο Ημίαιμος.
πρωτοβουλία απο bloggers
Τετάρτη 29 Αυγούστου, στις 7 η ώρα το απόγευμα θα συγκεντρωθούμε όλοι στην πλατεία Συντάγματος αλλά και σε κάθε κεντρική πλατεία κάθε πόλης σε ολόκληρη τη χώρα. Φορώντας μαύρα.
ΒΟΥΒΗ ΟΡΓΗ. ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΣΙΩΠΗ.
Αποδοκιμάζουμε χωρίς συνθήματα και πολύχρωμες σημαίες. Πενθούμε για την απώλεια των συνανθρώπων μας χωρίς να συνδέουμε την πρωτοφανή περιβαλλοντική καταστροφή με προεκλογικές σκοπιμότητες. Δίνουμε το παρόν και στεκόμαστε απειλητικά απέναντι σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την τραγωδία για οποιοδήποτε όφελος.
ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ.
Διαδώστε το.
Αγαπητέ etalon, εν τη απουσία του robot, αναλαμβάνω το χρέος να ενημερώσω ότι κλήθηκε χθες, Κυριακή, να παρουσιαστεί στην μονάδα του για να βρεθεί πιθανόν σε κάποιο μέτωπο φωτιάς.
Το ρομποτάκι να προσέχει πολύ πολύ...
Ημίαιμε, πολύ εύστοχο το σχόλιο. Διάβασα και το άλλο, στο Βέλος blog σου, φαντάζομαι όμως ότι θα το εκτιμήσω δεόντως όταν αποκτήσω την απαραίτητη απόσταση.
Pan, ευχαριστώ για τις εκ μέρους μου διευκρινήσεις!
Patsiouri, το ρομποτάκι πρόσεξε, ήταν και λίγο τυχερό και γύρισε. Του ήρθε όμως από αλλού...
Βεβαίως, και μόνο τότε.
Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα σημερινά σας νιώσματα είναι υπερβολικά ή ακατανόητα από μια 'παλιά καραβάνα' σαν κι εμένα :)
Post a Comment